Oude doos 7: Radio Rijnmond

Radio

Een tv-uitzending voor Barend en Witteman heb ik geweigerd, Susan (Smit) neemt het van me over. We doen dat wel vaker, elkaar dingen toeschuiven. Meestal komen de verzoeken eerst bij Suus, dan later bij mij. TV wil ik nooit doen, maar ik ben regelmatig op de radio.
Vrijdag komt er een nieuw verzoek binnen. Of ik in de radio-uitzending wil komen van Carrie. Zij is een soort van Rotterdamse celebrity, een roodharige vamp met een grote mond, die ook weleens op tv verschijnt omdat ze overal maling aan heeft. Ze levert ongezouten commentaar op alles.
‘Wat doet een heks?’ wil Carrie weten.

Bijbel

Ik heb nog maar net vijf zinnen gezegd of er belt al iemand, want luisteraars mogen reageren. De eerste is een jongen wiens vriend kanker heeft. Wat hij moet doen om energie te sturen. Ik leg het uit, voel met hem mee. Dan dient de volgende beller zich aan en die begint met luide stem een tekst uit de bijbel te declameren. Het komt erop neer dat heksen slecht zijn. Dat dromen duiden, wat ik dus doe, óók slecht is. Daar gaan we weer. Al die angst. Ik kan er ook helemaal niet veel op zeggen, het is te dom voor woorden. Ik zie het niet als mijn missie om dit soort mensen te gaan bekeren. Leven en laten leven. Veel plezier met uw geloof. Toedeloe.
Carrie gaat serieus met hem in gesprek. Honderd keer hetzelfde rondje om de kerk.
Wat doe ik hier?

Lieve jongen

Na de pauze belt er weer iemand, ook een gelovig persoon. Niet zo fanatiek als die van voor de reclame.
De lieve jongen belt ook nog een keer en daarna weer een gelovige.
Het uurtje is gelukkig snel voorbij. Geen enkele vrouw heeft gebeld.
Ik krijg een Radio Rijnmond handdoek als dank.