Jeugd (5-8): Mijn vader is een wolkenman

Mijn eerste boek voor kinderen (helaas bleef het daar wegens onverwachte carrière moves tot nu toe bij) verscheen in 1996. Mijn vader is een Wolkenman verscheen bij Uitgeverij Sjaloom en werd in het Duits door Elefantenpress uitgegeven. Het boek is niet meer verkrijgbaar, maar kan eventueel opnieuw uitgegeven worden bij voldoende belangstelling. De ontroerende tekeningen zijn van Alex de Wolf.

 

Inhoud: Bolle is vijf jaar als zijn vader doodgaat. Hij mist hem heel erg. Samen met zijn moeder probeert Bolle eraan te wennen dat zijn vader er niet meer is. Een ontroerend en troostrijk verhaal.

Biblion recensie
Bolle (enig kind) verliest zijn vader al op vijfjarige leeftijd. In het eerste hoofdstuk kruipt hij nog fijn tegen hem aan in bed (zijn vader is dan al erg ziek), een paar dagen later al moet hij hem missen. De rest van het boek gaat over het verwerkingsproces: de gevoelens en reacties van Bolle, en hoe zijn moeder daarop weer reageert, staan centraal. Aan de zijlijn staan nog twee afwezige vaders: die van zijn vriendinnetje Lisa is ‘in het buitenland’ en klasgenootje Toms vader is ‘een cowboy’ en dus ook nooit thuis. Bolle is met zijn verdriet heel natuurlijk neergezet: zonder dat het met zoveel woorden wordt verteld weet je toch wat er in dat kleine bolletje omgaat. Voor zijn moeder is dat soms gissen, maar ze weet er goed op in te spelen. Integer voorleesboek voor ca. 5 t/m 7 jaar.

In de pers

www.oudersonline.nl
Dit boekje gaat over een jongetje dat zijn vader heeft verloren, maar in tegenstelling tot (verwijzing naar titel van andere auteur weggehaald – CS) sprankelt hier de verbeelding van het kind door de tekst heen. Het boek is toegankelijk en ontroerend tegelijk. Vanaf 5 jaar.

www. peuteren.nl
Een mooi ontroerend voorleesboekje over een jongetje dat afscheid heeft moeten nemen van zijn vader. Kinderen in soortgelijke situaties kunnen troost halen uit dit boekje. Het boekje kan ook voor volwassenen een inspiratiebron zijn hoe je met je kind over dood en doodgaan kan praten. Geschikt voor kinderen vanaf vijf jaar.

Fragment
‘Mijn vader kan paardrijden en schieten en vechten. Hij is net een cowboy. Toevallig.’
‘Maar hij kan niet vliegen op een wolk, toevallig,’ zegt Bolle.
Tom moet vreselijk hard lachen. ‘Natuurlijk niet. Dat kan geen één vader.’
‘Mijn vader wel’, zegt Bolle trots. Hij wil het best aan Tom vertellen. ‘Mijn vader maakt lange reizen. Hij vliegt van wolk naar wolk en reist soms hij naar de zon. Het is heel mooi op de zon. Alles is er van goud. Hij heeft een eigen ster waar alles van zilver is, mijn vader. En als hij thuiskomt, op de maan, dan… dan… drinkt hij maanthee.’

In de Duitse pers

Mein Vater ist ein Wolkenmann.
Von Vaterabwesenheit ist häufig die Rede, auch in Kinderbüchern. Da geht es um Trennung und Scheidung, aber auch um Männer, die zu viel arbeiten und deshalb nur selten für ihre Kinder erreichbar sind. Eher vermieden wird das Thema “Tod des Vaters”. Und das, obwohl nach einer Schätzung des Psychologen Prof. Dr. Horst Petri in Deutschland jährlich mehr als 10.000 Väter nach ihrem Tod minderjährige Kinder hinterlassen.

Claudia van der Sluis nähert sich dem Thema sehr einfühlsam, beschreibt Tod und Trauer aus der Sicht und dem Erleben des 6-jährigen Bolle. Sein Vater ist seit langem krank und sehr müde. “Bald werde ich auf eine lange Reise gehen”, sagt er und deutet zum Himmel. Kurze Zeit später sinkt sein Sarg in die Erde, begleitet von einem Bild, das sein Sohn gemalt hat. Auf der anderen Seite der Erde kommt Papa wieder hervor und steigt in die Wolken. Abends, wenn Mama ihn zu Bett bringt, stellt er sich vor, daß Papa auf einer Wolke lebt, seinen Mantel an den Haken hängt, seine Aktentasche abstellt und von Stern zu Stern springt, manchmal auch auf den Mond. Dann besucht er Bolle und sie reden miteinander.

Bolle ist traurig über den Verlust – und er wird damit ernst genommen. Mit Mama schaut er Fotos von Papa an oder sie riechen zusammen an seinem Rasierwasser. Einmal setzen sie sich sogar in Papas Auto, das im Regen so traurig aussieht und halten ein Picknick. Auch mit seiner gleichaltrigen Freundin Lisa teilt er seine Erfahrung. Ihr Papa ist auch nicht mehr da, “im Ausland”, sagt die Mutter. Manchmal wird er wütend, stinkwütend, wenn ihm etwas nicht paßt. Da tritt er Onkel Paul vors Schienbein, weil der Papas Auto kaufen wollte. Oder er prügelt sich fast mit Tom, der geprahlt hatte, sein Vater sei ein Cowboy. Denn ein Wolkenmann kann schließlich viel mehr. Aber darf er denn mit Rik, Vaters altem Freund, Pirat spielen, so wie er es mit Papa getan hat?
Langsam vergeht der Schmerz, die Familie lernt, mit Trauer und Verlust zu leben, auch wieder nach vorn zu schauen. Aber Papa wird immer etwas besonderes sein und immer seinen Platz haben. In Bolles Herz und in seinem Zimmer. Denn Opa hat ihm einen Stein geschenkt, einen Mondstein aus Papas Sammlung.
Als ich das Buch ausgelesen hatte, glänzten meine Augen, sagt meine Frau. Und ich habe ein paar Tränchen verdrückt, vor Rührung. So liebevoll ist dieses Buch geschrieben, und so echt.
(Diese Rezension erschien zuerst in “switchboard – Informationsdienst für Männer)

Claudia van der Sluis, Berlin, 1999. Elefanten-Press,
DM 19,90 ISBN 3-88520-743-5 ab 6 Jahre